آنجا که عشق را به ریا رنگ می زنند

 

 

دردی است درد عشق که درمان نمی شود

درمان عشق،تا ندهی جان نمی شود.

باید بگذری چو رستم زهفت خان

سخت است دل بریدن و آسان نمی شود

آنجا که عشق را به ریا رنگ می زنند

زهری دگر به تلخی هجران نمی شود

از آنچه کرد مهر تو،با بینوا دلم

شرحش بیان به دفتر و دیوان نمی شود

گفتا خموش باش و مزن لاف عاشقی

هر عاشق که خسرو دوران نمی شود

 

>>آنجا که عشق را به ریا رنگ می زنند<<