شعر

 

زیر بار عشق قامت راست کردن ساده نیست   

 

                                                        موجها بار گرانی بر دوش دریا می کشند

 

 

 

 

  پلک گشودی و من تاب و توان یافتم            

 

                                              گم شده بودم ولی،نام و نشان یافتم

 

     <...................................................................................................>

 

 

   غافل نگشته ام دمی از گفتگوی تو             

 

                                              هردم کشد مرا دل دیوانه سوی تو

 

<..........................................................................................................>

 

   هنوز گردش چشمی نبرده از هوشت         

 

                                                که یاد خویش هم از دل شود فراموشت