تمام قصۀ دریا

    

تمام قصۀ دریا فراموش

اجاق خاطراتم سرد و خاموش

چه بی حاصل تمام لحظۀ عمر

تو رفتی،می دهم بر بانگ غم گوش

    

 ***

طلوع تازه ای را آرزو کن

مرا با قصۀ خود روبرو کن

اگر هرگز ندیدی فصل دریا

شبی در لحظه هایم جستجو کن

 

***

نمی بینم دلی را صاف و روشن

اسیر خاک شد خاکستر تن

اگر از کوچۀاحساس رفتی

بکش دستی به روی خلوت من

 

***

از وسعت ترانۀ دل تنگی ات بگو

روزی تمام می شود احساس بی کسی

خورشید می دمد از سمت خاوران

گل می دهد شاخۀ بی تاب اطلسی

از یاد می رود غروب غمناک زندگی

تردید بی زوال تمام لحظه های بلند

گم می شود میان هیاهوی سادگی

دیگر تمام رویای اندیشۀ تو

پر می کشد بر آستان دروازۀ خیال

احساس خوب طلوع رؤیای عشق

هرگز نمیشود چون خاطره ها محال